Η μεγάλη αυτή προσπάθεια απαιτούσε πολύ περισσότερη ενέργεια για τον συλλογικό της εαυτό υποθηκεύοντας τις άμεσες απαιτούμενες κοινωνικές και πολιτικές  απαντήσεις. Θεωρώντας ότι, τελικά, δεν χρειάζεται να κρατάμε μεγαλόπνοα εγχειρήματα που υποψιαζόμαστε ότι μπορεί έστω και στοιχειωδώς να εγκλωβίζουν επι μέρους προσωπικές και συλλογικές δυναμικές,

επιλέγουμε να διαλύσουμε το εγχείρημα για να απελευθερώσουμε τις όποιες τέτοιες επί μέρους υπολανθάνουσες δυνάμεις με σκοπό να εκφραστούν ανοιχτά κοινωνικά στο μέγιστο δυνατόν.

Κρατάμε το ιστολόγιο αυτό ανοιχτό για αρχειακούς λόγους

και με δεδομένο ότι δεν υπήρξαν ούτε στο ελάχιστο προσωπικές διαφορές ή ματαιόδοξοι μικροεγωιστικοί ανταγωνισμοί για την επιλογή διάλυσης της πρωτοβουλίας αλλά αυστηρά πολιτικές διαφορές εκτιμήσεων και θέσεων, έχουμε δώσει στους εαυτούς μας την υπόσχεση να συναντιόμαστε και να απολογιζόμαστε τις επιμέρους επιλογές μας αφήνοντας ανοιχτή κάθε επόμενη συλλογική προοπτική αγώνα.

Όλοι και όλες, οι σύντροφοι και συντρόφισσες της πρωτοβουλίας προσφύγων, μεταναστών/τριών και αλληλέγγυων δηλώνουν συνεπείς στο ανοιχτό και διαρκές ραντεβού στους δρόμους…

Αναδημοσίευση από το http://zspwawa.blogspot.com/2010/05/police-murder-riots-and-protest-against.html

“Την Κυριακή 23 Μαΐου, η αστυνομία ξεκίνησε μια επιδρομή ενάντια σε μερικούς νιγηριανούς μικροπωλητές παπουτσιών στο παζάρι έξω από στάδιο   στην περιοχή Praga της Βαρσοβίας. Ένας άντρας, προφανώς με χειροπέδες σπρώχνονταν και πιέζονταν από τους αστυνομικούς στο έδαφος. Ένας 36χρονος συνάδελφος του από τη Νιγηρία, ο Max, προσπάθησε να παρέμβει και να σταματήσει τους αστυνομικούς να κακοποιούν τον άλλον μετανάστη. Ο Max πυροβολήθηκε στο στομάχι και σκοτώθηκε.

Αμέσως  ξεκίνησαν τα προβλήματα με την αστυνομία, που προσπάθησε στη συνέχεια να κυνηγήσει και να περικυκλώσει τους υπόλοιπους πανικοβλημένους/σοκαρισμένους αφρικανούς μικροπωλητές, κυρίως από τη Νιγηρία. Όταν κατέφθασε περισσότερη αστυνομία, κάποιες ταραχές ξεκίνησαν. Οι άνθρωποι πετούσαν πέτρες και τούβλα στην αστυνομία και 4 βανάκια της αστυνομίας καταστράφηκαν. 32 άνθρωποι συνελήφθησαν.

Η αστυνομία έστειλε αμέσως τον εκπρόσωπο τύπου της, έτσι ώστε να κατασκευάσει μια καλή ιστορία για τα μέσα ενημέρωσης: δηλαδή ότι μία συμμορία αφρικανών «περικύκλωσαν και επιτέθηκαν» στην αστυνομία, οπότε  έπρεπε να πυροβολήσουν και έτσι πυροβολήθηκε ο Max. Αργότερα όπως μάθαμε από αυτόπτες μάρτυρες, η ιστορία ήταν εντελώς διαφορετική.
Η ZSP κυκλοφόρησε μια δήλωση και έκανε έκκληση για επείγουσα δράση την επόμενη ημέρα. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, η τηλεόραση πήρε συνέντευξη από τη σύζυγο του Max, Monika, και από τον Akai της ZSP, αφήνοντας τελικά και μια άλλη εκδοχή των γεγονότων να δημοσιοποιηθεί στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Ο Max ήταν στην Πολωνία νόμιμα εδώ και πολλά χρόνια. Ήταν παντρεμένος με τη Μόνικα, μια Πολωνή, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά, ηλικίας 10, 4 και 2 ετών. Πωλούσε διάφορα προϊόντα έξω από το γήπεδο ως δεύτερη δουλειά για να συμπληρώσει το πενιχρό εισόδημά του και να βοηθήσει την οικογένειά του.

Το βράδυ, συγκεντρώθηκε κόσμος στο σημείο της δολοφονίας. Πραγματοποιήθηκαν κάποιες ομιλίες/παρεμβάσεις και στη συνέχεια, υπήρξε μια αυθόρμητη διαδήλωση στο αστυνομικό τμήμα που κρατούνταν οι υπόλοιποι Αφρικανοί. Οι διαδηλωτές κατέλαβαν κινήθηκαν από τον κεντρικό δρόμο, Praga, και κατευθύνθηκαν προς το αστυνομικό τμήμα. Στο αστυνομικό τμήμα, μια ομάδα αφρικανών, φίλων του Max ήρθαν και είπαν στον κόσμο τι συνέβη.

Ο κόσμος που βρέθηκε θα ήθελε να δημοσιοποιηθεί το όλο θέμα. Μάθαμε ότι 25 από τους 32 συλληφθέντες κατηγορούνται για επίθεση σε αστυνομικό τμήμα, που σημαίνει ότι αντιμετωπίζουν ποινή φυλάκισης μέχρι 10 χρόνια. Λαμβάνουμε νέα βίντεο από τον τόπο της δολοφονίας όπως και εμφανίζονται διάφοροι αυτόπτες μάρτυρες. Θα δημοσιοποιηθούν κάποια αύριο.

Γρήγορη ενημέρωση (25 Μαΐου 11 το πρωί): μία δράση αλληλεγγύης, ανάγκασε την αστυνομία να απελευθερώσει όλους τους κατηγορούμενους πριν από λίγο, ωστόσο, εξακολουθούν να επιβαρύνονται με επίθεση εναντίον της αστυνομίας και οφείλουν να εμφανίζονται στην αστυνομία μέχρι τη δίκη.

Βίντεο (στα αγγλικά):
http://cia.bzzz.net/wypowiedzi_imigrantow_na_pikiecie_przeciw_policyjnemu_mordowi

Βίντεο λίγο μετά τη δολοφονία

http://zspwawa.blogspot.com/2010/05/death-at-stadium.html “

]]> http://filoxenoi.wordpress.com/2010/05/29/%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%89%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%ce%b4%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%86%ce%bf%ce%bd%ce%af%ce%b1-%ce%bd%ce%b9%ce%b3%ce%b7%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%bd%ce%bf%cf%8d-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%b7%ce%bd/feed/ 0 filoxenoi δολοφονία νιηριανού στην βαρσοβία http://filoxenoi.wordpress.com/2010/05/10/%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%b1%ce%b3%cf%81%ce%af%ce%bd%ce%b9%ce%bf/ http://filoxenoi.wordpress.com/2010/05/10/%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%b1%ce%b3%cf%81%ce%af%ce%bd%ce%b9%ce%bf/#comments Mon, 10 May 2010 06:46:51 +0000 filoxenoi http://filoxenoi.wordpress.com/?p=1037 ]]>

Σήκωσαν 3 πανώ. FREEDOM!, WE ARE NOT ANIMALS!, και το τρίτο περιγραφικά: ηρθαμε εδώ για να ζητήσουμε την προστασία σας, δεν είμαστε κλέφτες! Δεν είμαστε εγκληματίες! Γιατί είμαστε στη φυλακή; Προς τί τα σύνορα. Έγιναν 3 ομαδικές απελάσεις από τη frontex και τις τοπικές αρχές, των 60 ατόμων στις 23/03, 9/04. Οι φυλακισμένοι πρόσφυγες γνωρίζουν πως πρόκειται να απελαθούν και λένε πως προτιμούν να αυτοκτονήσουν. Στο κέντρο το μεσημέρι ήταν 14 πράκτορες της frontex. Οι πρόσφυγες γνωρίζουν, πως η δουλειά τους είναι να αλλάζουν τις εθνικότητες τους στα χαρτιά τους κατά την εισαγωγή τους στο κέντρο στη διάρκεια του “screening” , και να οργανώνουν τις ομαδικές απελάσεις. Σήμερα το πρωί, Τρίτη, 13/04 ένας απεργός πείνας ξυλοκοπήθηκε μέχρι λιποθυμίας από μπάτσο που είχε βάρδια στο κέντρο, επειδή αρνήθηκε να συμμετέχει στο συσσίτιο. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όμως μόνο για λίγες ώρες, γιατί στη συνέχεια οι μπάτσοι τον μετέφεραν στο Α.Τ. , όπου δε μπορεί να επικοινωνήσει και κανείς μαζί του. Σύμφωνα με μαρτυρίες οι μπάτσοι τους πήραν τα κινητά κι έτσι δε μπορούν να επικοινωνήσουν ούτε με το δικηγόρο της νομαρχίας, ο οποίος δουλεύει στο κέντρο. Πρόχειρη μετάφραση των αιτημάτων τους: (οι παρενθέσεις είναι επεξηγηματικές, και δεν αποτελούν μέρος του αρχικού κειμένου) Δευτέρα 12 Απριλίου 2010 Από όλους τους κρατουμένους: Προς τo συμβούλιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών (UNHRC) και τις οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα: Θέμα: S.O.S. Α) Ξεκινήσαμε την απεργία πείνας επειδή έχουμε πολλά προβλήματα. 2 ομάδες προσφύγων μεταφέρθηκαν από το κέντρο κράτησης της σάμου . Η πρώτη ομάδα πριν από 19 μέρες. Τους πήραν με χειροπέδες στην Αθήνα. Έμειναν εκεί 2 μέρες σε κρατητήριο, μετά τους μετέφεραν σε άλλη φυλακή κοντά στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. (Βένα;) Το δέυτερο γκρουπ, μεταφέρθηκε στις 9 Απρίλη 2010, πριν από 4 μέρες, με την ίδια τακτική, πάλι σε κρατητήριο στην Αθήνα. Από τότε έχουμε χάσει τα ίχνη τους, δεν έχουμε νέα ή πληροφορίες. Ζητάμε τα στοιχειώδη μας δικαιώματα. Τώρα όλοι εδώ είμαστε σε δύσκολη ψυχολογική κατάσταση. Κάποιοι από μας σκέφτονται την αυτοκτονία, αν δεν ελευθερωθούμε σύντομα, γιατί είμαστε μάλλον το επόμενο γκρούπ (προς απέλαση). Ζητάμε απελευθέρωση με τους παρακάτω όρους: 1. Επίσημα χαρτιά (διοικητικής απέλασης) σφραγισμένα και υπογεγραμμένα 2. Εισιτήριο μεταφοράς (για Αθήνα) στα χέρια μας 3. Να φύγουμε ελεύθεροι από το κέντρο (όχι με συνοδεία αστυνομίας και χειροπέδες) 4. Να φύγουμε με παρουσία εκπροσώπου των ηνωμένων εθνών ή άλλης διεθνούς οργάνωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, δικηγόρου, και εκπροσώπων του τύπου και των ΜΜΕ. 5. Χωρίς βία από καμία πλευρά. Β) Είναι παράνομο να μας εξαναγκάζουν να υπογράφουμε χαρτιά εδώ στο κέντρο χωρίς να είναι μεταφρασμένα σε γλώσσα που καταλαβαίνουμε. Κανείς δεν ήρθε εδώ στο κέντρο να μας εξηγήσει (τα δικαιώματά μας και την κατάσταση) στη γλώσσα μας. Δεν υπάρχει μεταφραστής. Γ) Ζητάμε να μάθουμε ποια είναι η επίσημη διαδικασία κατά την οποία η αστυνομία αλλάζει την εθνικότητά μας (στα χαρτιά που μας εξαναγκάζουν να υπογράφουμε στο κέντρο). Δ) Στην ισχύουσα διαδικασία αίτησης ασύλου δε μας παρέχεται το δικαίωμα να υποστηρίξουμε την αίτησή μας γιατί είναι αδύνατο να είναι κάποιος στη φυλακή και ταυτόχρονα να συλλέγει αποδείξεις για την εθνικότητά του και τα προβλήματά του (που τον καθιστούν πρόσφυγα). * τα αιτήματα υπογράφουν 126 κρατούμενοι πρόσφυγες απεργοί πείνας

Μετά τις πρώτες αντιδράσεις και την άρθρωση των πρώτων αντιστάσεων, στις οποίες με αφορμή τις δολοφονίες 3 προσφύγων κατά την αναμονή τους έξω από τη διεύθυνση είχαμε την ευτυχή συνάντηση και σύμπραξη προσφύγων και αλληλέγγυων με αποκλεισμούς δρόμων, πορείες και δημοσιοποίηση των σχετικών γεγονότων, τα ευφυή μυαλά των ιθυνόντων βρήκαν τη λύση στη μεταφορά της εισόδου για την «εξυπηρέτηση» των χιλιάδων ανθρώπων που μαζεύονταν για να καταθέσουν τα χαρτιά τους στην εν λόγω διεύθυνση από την οδό Πέτρου Ράλλη στην οδό Σαλαμινίας. Ως προς την ουσία της διαδικασίας και της πραγματικότητας που βίωναν αυτοί οι άνθρωποι δεν άλλαξε απολύτως τίποτα, εκτός απ’ το ιδιαίτερα κρίσιμο σημείο της ολοκληρωτικής αφάνειας: πλέον η ελληνική αστυνομία – η οποία, σύμφωνα με μία ακόμη αξιοσημείωτη ελληνική ιδιαιτερότητα, ήταν υπεύθυνη για τη χορήγηση ασύλου – θα μπορούσε να πειραματίζεται όσο και όπως ήθελε πάνω στα σώματα και τις ψυχές των εκατοντάδων προσφύγων, που άρχιζαν να σχηματίζουν πλέον την περίφημη «ουρά της Σαλαμινίας», μακριά απ’ τα αδιάκριτα βλέμματα διαφόρων «περίεργων» και «ανεπιθύμητων».

Σε κάθε περίπτωση, δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι η κατάληξη της ουράς της Σαλαμινίας ήταν ένα χαρτάκι, με το οποίο δινόταν ένα ραντεβού, το οποίο συνήθως ήταν μετά από μερικούς μήνες, στον πρόσφυγα για να καταθέσει τα χαρτιά του για να εξεταστεί η περίπτωσή του και να αποφασιστεί το αν θα του χορηγηθεί ή όχι το πολυπόθητο άσυλο. Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι «από τις 15.928 αιτήσεις ασύλου που υποβλήθηκαν στην Ελλάδα το 2009, μόνο το 0,04% έγινε αποδεκτό ενώ η ιδιότητα του πρόσφυγα αναγνωρίσθηκε μόνο στο 0,06% των περιπτώσεων»[1].

Τους τελευταίους μήνες τόσο η μεταναστευτική πολιτική του ελληνικού κράτους όσο και η πολιτική χορήγησής ασύλου ειδικότερα βρίσκονται σε μια διαδικασία αναδιάταξης και αναδιάρθρωσης. Το πρώτο σκέλος αυτής της αναδιάρθρωσης φαίνεται να παίρνει μία πρώτη μορφή, τουλάχιστον σε θεσμικό επίπεδο, με την ψήφιση του νόμου περί απόδοσης της ιθαγένειας σε μετανάστες δεύτερης γενιάς και την εντεινόμενο θωράκιση των συνόρων της χώρας.

Ως προς το δεύτερο σκέλος, αυτό της πολιτικής χορήγησης ασύλου, μέχρι τώρα έχουν υπάρξει μερικές – σοσιαλιστικές πάντοτε – εξαγγελίες για βελτίωση της διαδικασίας χορήγησης ασύλου μέσω της ανάθεσής της σε ανεξάρτητη επιτροπή με καταρτισμένο σε θέματα μετανάστευσης και ασύλου προσωπικό, διερμηνείς και λοιπό σχετικό προσωπικό, ενώ ο ρόλος της αστυνομίας προβλέπεται να είναι υποβαθμισμένος.

Εν τω μεταξύ, η ουρά αυτή έχει εξαφανιστεί. Όχι γιατί πλέον δεν υπάρχουν άνθρωποι στη χώρα ή στον πλανήτη που χρειάζονται προστασία από τα καθεστώτα των χωρών καταγωγής τους αλλά γιατί πλέον η αρμόδια αρχή (sic…) δε δέχεται να παραλάβει τα σχετικά αιτήματα. Με άλλα λόγια, όποιος ή όποια κάνει τον κόπο να πάει μέχρι τη διεύθυνση αλλοδαπών της Πέτρου Ράλλη, θα φύγει χωρίς να έχει κάνει απολύτως τίποτα σε ένα παράλογο, καφκικής εμπνεύσεως σενάριο. Έτσι απλά, η σύγχρονη φιλόξενη ελληνική δημοκρατία, η οποία έλκει την καταγωγή της και τις βασικές της αρχές απ’ ευθείας από τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό του Ξένιου Δία, αρνείται να παραλάβει και να καταγράψει τις αιτήσεις για τη χορήγηση ασύλου (η πρόσβαση στο οποίο, βάσει της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το νομικό καθεστώς των προσφύγων, πρέπει να είναι απρόσκοπτη και να αρκεί η δήλωση βούλησης υποβολής αίτησης ασύλου από τον πρόσφυγα για την καταγραφή της).

Έτσι απλά η φιλόξενη ελληνική δημοκρατία καταδικάζει εκατοντάδες ανθρώπους όχι μόνο να ζουν στο φόβο, όχι μόνο να είναι έρμαια του κάθε τυχάρπαστου μπάτσου που θα βρεθεί στο δρόμο τους αλλά ακόμα και σε βασανιστήρια και θάνατο με την καταναγκαστική επιστροφή τους στις χώρες απ’ τις οποίες έχουν τόσο παλέψει να ξεφύγουν, καθώς, αντίθετα με τις όποιες, έστω και υποτυπώδεις διαδικασίες χορήγησης ασύλου που έχουν παγώσει, οι έλεγχοι και οι απελάσεις συνεχίζονται και εντείνονται…

[1] Εφημερίδα Ελευθεροτυπία, «Πυρ για πρόσφυγες, άσυλο», 17 Μαρτίου 2010, http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=142115.

Βίντεο εδώ:

https://london.indymedia.org.uk/videos/4518

http://www.youtube.com/watch?v=KQzuigziVOk

Το κάλεσμα της διαμαρτυρίας ήταν εδώ:

http://london.noborders.org.uk/node/322

about 10 activists managed to enter and disrupt a conference organised
by capita under the title “policing the borders”, featuring speakers
from UK police forces and FRONTEX.

videos here:

https://london.indymedia.org.uk/videos/4518

http://www.youtube.com/watch?v=KQzuigziVOk

protest call-out was here:

http://london.noborders.org.uk/node/322

ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΞΕΝΟΙ

Μετά την προσπάθεια εγκαθίδρυσης ενός ιδιότυπου Απαρχάιντ στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα από μια φασιστο-«επιτροπή κατοίκων», αποτελούμενη από μερικούς ακροδεξιούς νοικοκυραίους, «αγανακτισμένους πολίτες» και παρακρατικούς ναζιστές, και με βασικό πρωταγωνιστή στα πογκρόμ την ελληνική αστυνομία, ένα νέο «πείραμα» επιχειρείται να εφαρμοστεί στην πλατεία Αμερικής. Σε μια γειτονιά, όπου υπάρχει χρόνια συνύπαρξη ντόπιων και μεταναστών στις πλατείες, στους δρόμους, στα σχολεία, δοκιμάζεται να στηθεί τεχνητά ένα σκηνικό ρατσιστικής βίας και αστυνομοκρατίας.

Απέναντι σε αυτή την προσπάθεια διάχυσης του ρατσισμού, αναρχικοί, αντιεξουσιαστές και αντιφασίστες κάλεσαν την Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου στις 6 το απόγευμα σε συγκέντρωση στην πλατεία Αμερικής, προτάσσοντας την κοινωνική αλληλεγγύη και τον κοινό αγώνα ντόπιων και μεταναστών απέναντι στο κράτος και τα αφεντικά. Την ίδια μέρα στο ίδιο σημείο, αλλά μία ώρα αργότερα,  φασιστικές οργανώσεις καλούσαν σε ρατσιστικά πογκρόμ χαρακτηρίζοντας με βάση το χρώμα τους ως «εισβολείς» και «υπανθρώπους» άντρες, γυναίκες και παιδιά που μένουν χρόνια στην περιοχή. Από το πρωί οι κατασταλτικές δυνάμεις έκαναν την εμφάνισή τους στην πλατεία Αμερικής δημιουργώντας έναν ασφυκτικό κλοιό αστυνομοκρατίας. Το απόγευμα εμπόδισαν εκατοντάδες διαδηλωτές που είχαν συγκεντρωθεί στο πάρκο Κύπρου και Πατησίων να προσεγγίσουν την πλατεία Αμερικής και απαγόρευσαν τη συγκέντρωσή τους στην πλατεία. Οι διαδηλωτές, ανάμεσα στους οποίους υπήρχαν πολλοί κάτοικοι ντόπιοι και μετανάστες, παρέμειναν συγκεντρωμένοι για ώρες στο πάρκο Κύπρου και διαδήλωσαν στους δρόμους της Κυψέλης σπάζοντας στο δρόμο το φόβο που θέλησαν να σπείρουν οι φασιστικές συμμορίες και οι κατασταλτικές δυνάμεις. Το μόνο που κατάφεραν τα φασιστοειδή ήταν να πραγματοποιήσουν μια θλιβερή συγκέντρωση ελαχίστων στο πεζοδρόμιο της οδού Πατησίων, με πολλαπλάσιες δυνάμεις των ματ να έχουν αναλάβει την.. «περιφρούρηση» της συγκέντρωσής τους.

Μέσα σε συνθήκες οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής κρίσης, το κράτος και τα αφεντικά εξαπολύουν μια γενικευμένη επίθεση στην κοινωνία, εντείνοντας την εκμετάλλευση και την καταπίεση.

Οι μετανάστες και οι πρόσφυγες, ως το πιο φτωχό και αποκλεισμένο κομμάτι της κοινωνίας, είναι αυτοί που δέχονται την αγριότερη επίθεση: Δολοφονίες στα σύνορα, εγκλεισμός σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, βασανισμοί στα αστυνομικά τμήματα. Αντιμετωπίζουν τη σκληρότερη εκμετάλλευση από τα αφεντικά. Βρίσκονται όμηροι της αντι-μεταναστευτικής πολιτικής που τους χωρίζει σε «νόμιμους» και «λαθραίους», όπως με τον πρόσφατο νόμο για την ιθαγένεια που ορίζει ποια παιδιά έχουν «δικαιώματα» και ποια όχι, υπόσχεται τη νομιμοποίηση με απαγορευτικές για τους περισσότερους προϋποθέσεις και εντείνει τον κοινωνικό αποκλεισμό και τις συνθήκες καταδίωξης για όσους μένουν χωρίς χαρτιά.

Σε αυτό το πλαίσιο, το κράτος έχει κάθε συμφέρον από τη διάχυση του ρατσισμού μέσα στην κοινωνία.  Με τη βοήθεια των μ.μ.ε. στοχοποιεί τους μετανάστες ως «απειλή για τη σταθερότητα και την ασφάλεια» για να καλλιεργήσει το φόβο, την ταξική διαίρεση, τον κοινωνικό κανιβαλισμό και να εκβιάσει την εθνική ενότητα στο πλαίσιο της «διάσωσης της εθνικής οικονομίας», ώστε μέσα σε συνθήκες ανέχειας οι καταπιεσμένοι να στρέφονται ο ένας απέναντι στον άλλο, απέναντι στους πιο αδύναμους και όχι απέναντι στους πραγματικούς τους δυνάστες. Η προπαγάνδα των κυρίαρχων και των ακροδεξιών παπαγάλων τους συντρίβεται επάνω στην πραγματικότητα που όλοι ζούμε. Για τη φτώχεια και την εξαθλίωση, για την ανεργία και τις δυσκολίες της επιβίωσης υπεύθυνοι είναι τα ντόπια και τα υπερεθνικά αφεντικά που ζουν εις βάρος μας λεηλατώντας τον πλούτο που εμείς παράγουμε. Για το φόβο και την ανασφάλεια, οι υπεύθυνοι είναι το κράτος και οι λακέδες του. Δημιουργούν τις συνθήκες εξαθλίωσης και κοινωνικού κανιβαλισμού. Σπέρνουν το φόβο στην κοινωνία μέσω των μ.μ.ε. στο όνομα της αντιμετώπισης της «εγκληματικότητας». Ταυτόχρονα, είναι γνωστό ότι ο κρατικός μηχανισμός στην πραγματικότητα στηρίζει το εμπόριο ναρκωτικών και τη σωματεμπορία. Είναι επίσης γνωστό σε όλους πια πως την ίδια στιγμή που τα αφεντικά δείχνουν με το δάχτυλο ως υπαίτιους για την φτώχεια τους μετανάστες, τους εκμεταλλεύονται άγρια -όπως και τους ντόπιους- στα εργοτάξια, στα χωράφια, σε κάθε χώρο δουλειάς. Για να ενισχύσει την αστυνομική καταστολή και να επιβάλλει τους αντικοινωνικούς του σχεδιασμούς, το κράτος -ιδίως μετά την κοινωνική εξέγερση που ξέσπασε το Δεκέμβρη του ’08, στην οποία ντόπιοι και μετανάστες συναντήθηκαν στα οδοφράγματα δίνοντας μια εικόνα από το μέλλον που επιφυλάσσουν στα αφεντικά- βάζει στο στόχαστρο τούς κοινωνικά και οικονομικά αδύναμους. Στόχος του να παραμείνουν στο απυρόβλητο οι κοινωνικά και οικονομικά ισχυροί.

Το ίδιο το κράτος λοιπόν εκκολάπτει μέσα από την πολιτική του και στηρίζει με τους μηχανισμούς του τη δράση ρατσιστικών ομάδων, όπως συνέβη στον Άγιο Παντελεήμονα με το κλείσιμο της παιδικής χαράς, με τους εμπρησμούς τζαμιών,  με τους ξυλοδαρμούς και τα μαχαιρώματα μεταναστών που γίνονταν από παρακρατικούς με την κάλυψη της αστυνομίας. Χρησιμοποιεί τέτοιες ομάδες που εμφανίζονται ως «τοπικές επιτροπές», ώστε η αστυνομική κτηνωδία απέναντι στους μετανάστες να εμφανίζεται ως «λαϊκό αίτημα». Και χρησιμοποιεί τις παρακρατικές συμμορίες, οι οποίες επιτίθενται επίσης σε αγωνιστές και χώρους κοινωνικής αντίστασης που προτάσσουν την αλληλεγγύη και αντιπαλεύουν τον κοινωνικό εκφασισμό.

Στα μέσα Δεκέμβρη του ’09 εμφανίστηκε στην πλατεία Αμερικής μια δράκα «αγανακτισμένων κατοίκων», κυρίως οπαδών του ΛΑΟΣ, ζητώντας «να καθαρίσει ο χώρος και να φύγουν οι θαμώνες». Η συγκέντρωσή τους έληξε άδοξα, με τον βουλευτή Θ. Πλεύρη να αποχωρεί βιαστικά, όταν δεκάδες κάτοικοι της περιοχής πήγαν στην πλατεία δηλώνοντας ξεκάθαρα πως οι ρατσιστές μισάνθρωποι είναι ανεπιθύμητοι στη γειτονιά. Η προσπάθειά τους να στήσουν νέα επιτροπή μίσους και η πάγια επιδίωξη του κράτους να επιβάλλει συνθήκες αστυνομοκρατίας σε κάθε σημείο της πόλης βρίσκουν κάλυψη από την «προοδευτική» εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» και το «Έθνος», που σε άρθρα τους παρουσιάζουν μια επίπλαστη εικόνα της πλατείας Αμερικής, με υποτιθέμενα προβλήματα και συγκρούσεις μεταξύ ντόπιων και μεταναστών, δίνοντας υπόσταση σε μια χούφτα ακροδεξιών, που προσπαθεί να αποκτήσει επιρροή στη γειτονιά.

Ακροδεξιοί και νεοναζί, με τις ευλογίες της αστυνομίας, φαντάζονται ότι μπορούν να μετατρέψουν μια πολυφυλετική γειτονιά της Αθήνας, με παράδοση συνύπαρξης ντόπιων και μεταναστών, σε πεδίο μισαλλοδοξίας και ρατσιστικού μίσους. Τα φασιστοειδή βάζουν στο στόχαστρο τούς μετανάστες και χώρους αυτοοργάνωσης και κοινωνικού αγώνα (στέκια νεολαίας, καταλήψεις στέγης, πάρκα).

Το κράτος  εμφανίζοντας τον αγώνα για κοινωνική ισότητα και ελευθερία και τις αντιστάσεις απέναντι στο ρατσισμό και τους φασίστες ως «διαμάχη ακροκινούμενων ομάδων» στοχοποιεί τις πλέον ριζοσπαστικές εκφράσεις του κοινωνικού αγώνα. Στο ίδιο μήκος κύματος με τα αστικά μ.μ.ε και την κρατική προπαγάνδα περί «ακροκινούμενων ομάδων», κινούνται διάφοροι παραγοντίσκοι της αριστεράς που, είτε επισκεπτόμενοι το υπουργείο δημόσιας τάξης είτε δίνοντας συνεντεύξεις τύπου, συναινούν στη διαχείριση του κοινωνικού ρατσισμού από το κράτος, το μηχανισμό δηλαδή που τον παράγει θεσμικά.

Απέναντι στο κράτος και τις φασιστικές συμμορίες, το φόβο και τον κοινωνικό κανιβαλισμό βρέθηκαν και βρίσκονται χιλιάδες αγωνιζόμενοι άνθρωποι. Στην Κυψέλη, όπως και σε κάθε γειτονιά, ντόπιοι και μετανάστες, εργαζόμενοι και άνεργοι ζούμε μαζί, στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία, στις πλατείες. Μοιραζόμαστε κοινά προβλήματα (ανεργία, εργασιακή εκμετάλλευση, ασφυκτικές συνθήκες ζωής στην πόλη-φυλακή, έλλειψη πράσινων ελεύθερων χώρων, έλεγχο και καταστολή) που πηγάζουν από τη λεηλασία της ζωής μας από το κράτος και τα αφεντικά. Και μαζί θα αγωνιστούμε για μια κοινωνία ισότητας, με όπλο μας την αλληλεγγύη και με μόνους εχθρούς μας τους εχθρούς της ελευθερίας.

- Κανένας ρατσιστής και φασίστας δεν θα ορίσει ποιοι άνθρωποι θα ζουν μαζί στις γειτονιές της πόλης, ποιοι θα συχνάζουν στις πλατείες και ποιοι θα περπατούν στους δρόμους
- Καμία συναίνεση στη ρατσιστική και αντιμεταναστευτική πολιτική του κράτους
- Καμία ανοχή στις φασιστικές συμμορίες

-Κοινός αγώνας ντόπιων και μεταναστών ενάντια στην εκμετάλλευση και την καταπίεση

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗΣ – ΤΡΙΤΗ 23 ΜΑΡΤΙΟΥ 2010, 6μμ

Αναρχικοί/ες, Αντιεξουσιαστές/τριες, Αντιρατσιστές/τριες, Αντιφασίστες/τριες
από τις γειτονιές της Αθήνας

Σόφια, Βουλγαρία – 20 Μαρτίου 2010

Στο «Σπίτι για την προσωρινή κατοικία των αλλοδαπών» (Σ.τ.Μ: κατ’ αντιστοιχία των ελληνικών «Κέντρων Φιλοξενίας») στην περιοχή Busmanci, πραγματοποιήθηκε ειρηνική συγκέντρωση ενάντια στον αυταρχισμό και την καταστολή κατά των μεταναστών και για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους.

Περίπου 40 άτομα διαδήλωσαν ενάντια στον απάνθρωπο αυτόν χώρο για την άμεση απελευθέρωση όλων των ανθρώπων και ενάντια στην κρατική πολιτική κατά των ανθρώπων που κρατούνται εδώ. Η διαδήλωση διοργανώθηκε από την Επιτροπή για την Κοινωνική Πρωτοβουλία και την Ομοσπονδία Αναρχικών της Βουλγαρίας με τη συμμετοχή ακτιβιστών, δικηγόρων, φίλων των κρατουμένων του Κέντρου, μπλόγκερς και πολιτών. Παρά τον καλό καιρό και την αποστολή ανακοινωθέντων στον τύπο, στο μέρος υπήρξε ένα τηλεοπτικό συνεργείο και 2 δημοσιογράφοι.

Κανένας εικονολήπτης ούτε άλλοι δημοοσιογράφοι. Παρόλα αυτά, η αστυνομία ήταν παρούσα στο σημείο, μπροστά από τους υψηλούς τοίχους πολύ πριν από τους διαδηλωτές. Μπάτσος για την καταγραφή της διαδήλωσης μέσω βιντεοκάμερας ήταν επίσης παρών. Οι κρατούμενοι είχαν πληροφορηθεί για τις διαμαρτυρίες ακόμη κι όσοι κρατούνται στα πρώτα κελιά. Δεκάδες χέρια υψώθηκαν ανάμεσα από τα στενά κάγκελα σχηματίζοντας το σήμα της νίκης. Πολύ κρατούμενοι μέσα είχαν δεμένα τα χέρια και το στόμα με κουρέλια, πιθανότατα σκισμένα σεντόνια. Πολλές φωτογραφίες δείχνουν ανάμεσα από τα κάγκελα τα παιδιά τους. Ανοίχθηκε χειροποίητο πανό που έγραφε «Busmantzi – Ελευθερία» ανάμεσα σε συνθήματα που φωνάζονταν όπως «Γκουαντάναμο, Ελευθερία, Ανθρώπινα Δικαιώματα, θέλουμε ελευθερία»… που  επιχειρήθηκε να φωναχτούν στα Βουλγάρικα.

Από τους διαδηλωτές μοιράστηκε φυλλάδιο σχετικά με το ζήτημα όπως και η εφημερίδα «Ελεύθερη Σκέψη». Το φυλλάδιο διαβάστηκε μέσω μικροφωνικής, μαζί με μία σύντομη ομιλία από έναν πρώην κρατούμενο του κέντρου. Φωνάχτηκαν συνθήματα στα Βουλγάρικα και τα Αγγλικά όπως «Δεν υπάρχουν παράνομοι άνθρωποι», «Χαρτιά για όλους ή καθόλου χαρτιά», «Η ελευθερία της μετακίνησης είναι δικαίωμα όλων, είμαστε εδώ και θα παλέψουμε», «Busmanci – Γκουαντάναμο», «Κάτω τα σύνορα, κάτω τα έθνη, σταματήστε τις απελάσεις» και άλλα.

Πραγματοποιήθηκε μικρή πορεία στο δρόμο προς τη φυλακή. Η αστυνομία δεν παρενέβη, και μετά από μισή ώρα οι διαδηλωτές αποσύρθηκαν, υποσχόμενοι στους έγκλειστους ότι «θα επιστρέψουμε, αυτό ήταν μόνο η αρχή». Οι κρατούμενοι χαιρετούσαν μέσα από τα κελιά τους φωνάζοντας «Ευχαριστούμε» ενώ οι συγκεντρωμένοι απομακρύνονταν.

Αυτή ήταν η πρώτη διαδήλωση στα χρονικά της Βουλγαρίας για τα δικαιώματα των μεταναστών και των προσφύγων.

Φωτογραφίες εδώ:
http://bulgaria.indymedia.org/article/36611

LGB, AS group Sofia.

Here is a small report from yesterday…. Sofia, Bulgaria – On March
20, 2010 to the “Home
for the temporary accommodation of foreigners” in the quarter
Busmanci from 11 am to 13 pm
held a peaceful protest rally against arbitrariness and repression
against immigrants and
in defense of their human rights. —- Gathered about 40 people to
protest against this
antihumanno place for the immediate release of people in general and
against the state
policy against people detained there. The protest was organized by
the Civil Initiative
Committee and the Federation of Anarchists in Bulgaria. —-
Anarohsaprotiva attended by
activists, lawyers, friends of the detainees at the center,
bloggers, and citizens.
Despite good weather and sent press releases – the place had a TV
and 2 journalists.

None cameraman nor any other journalists. However, police
were in place, ie before the high walls of prison long before the
protesters. Video-duty cop was also on his post. People in prison have
been informed of protests and even in the kind of people stood in the
first bars. Dozens of hands with Victory sign to pass through the narrow
bars. Many of the people inside were tied hands and mouths with rags,
probably torn sheets. Many photos showed through the bars of their
children. Provesiha handmade banner with the inscription Busmantzi -
Freedom;. Throughout chanting – Guantanamo,Freedom, Human Rights we want
Freedom … attempts to chanting in Bulgarian.

By the protesters was distributing leaflet on the problem and the
newspaper “Free Thought”. Leaflet was read during the megaphone, for a
short talk and a former prisoner at center. Chants were in Bulgarian and
English slogans such as “There’s no Illegal people,” “*Papers for All or
No Papers at* All!” The freedom of movement is everybody’s right, we are
here and we will fight, “Busmanci – Guantanamo”, “No borders, no nations
stop deportation” and others.

It was a little parade down the street to jail. Police did not
intervene, and after half an hour the protesters withdrew, arguing
before the high closed that “we will be back, this is only the
beginning. People long waved through the bars and shouting “Thank you”
while the group away.

This was the first protest in Bulgaria for the rights of immigrants and
refugees ever….

Pictures here:
http://bulgaria.indymedia.org/article/36611

LGB, AS group Sofia.

αναδημοσίευση από athens.indymedia.org