Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘εξεγέρσεις’ Category

Εξέγερση σημειώθηκε χτες το πρωί στα κρατητήρια του αστυνομικού τμήματος Τρίπολης, μετά την απόπειρα Παλαιστίνιου κρατούμενου να κρεμαστεί με κομμάτι από την κουβέρτα για να μην απελαθεί. Έγινε αντιληπτός από τους φρουρούς και τον απομάκρυναν από το κρατητήριο.

Οι υπόλοιποι κρατούμενοι που ήταν και αυτοί για απέλαση, έβαλαν φωτιά στις κουβέρτες τους και χτυπούσαν αντικείμενα. Οι αστυνομικοί του τμήματος μπήκαν στο χώρο των κρατητηρίων και απομάκρυναν όλους τους αλλοδαπούς, ενώ τη φωτιά έσβησε κλιμάκιο της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας που έφτασε στο τμήμα.
Εφτά αλλοδαποί μεταφέρθηκαν στο Παναρκαδικό Νοσοκομείο της Τρίπολης και μετά τον προληπτικό έλεγχο, μεταφέρθηκαν σε άλλο χώρο της Αστυνομίας. Αντίθετα παρέμεινε για νοσηλεία ο επίδοξος αυτόχειρας, χωρίς πάντως να διατρέχει κίνδυνο η υγεία του.

Αναδημοσίευση από την «Ελευθεροτυπία»

Advertisements

Read Full Post »

06.02.2010
Και σε 4 μήνες φυλάκιση με αναστολή και δικαστική απέλαση οι έξι από αυτούς
Εκδικάστηκε χθες στο τριμελές Πλημμελειοδικείο Ροδόπης παρουσία ισχυρής αστυνομικής δύναμης η υπόθεση των 42 «λαθρο»μεταναστών που ήταν οι πρωταγωνιστές των επεισοδίων στην Βέννα. Από το σύνολο αυτό οι 36 «λαθρο»μετανάστες προερχόμενοι από Ιράκ, Ιράν, Αφγανιστάν, Πακιστάν εισέπραξαν 8 μήνες με αναστολή και άμεση δικαστική απέλαση, ενώ οι έξι τιμωρήθηκαν με φυλάκιση 4 μηνών με αναστολή και δικαστική απέλαση. Η επαναπροώθηση στην χώρα τους θα γίνει άμεσα και με έξοδα του ελληνικού κράτους.

Αναδημοσίευση από http://www.xronos.gr/detail.php?ID=52615

Read Full Post »

Με τη συμπλήρωση ενός μήνα παραμονής στο κέντρο υποδοχής «λαθρο»μεταναστών της Βέννας θα γίνεται η απομάκρυνση των «λαθρο»μεταναστών όπως ανακοινώθηκε χθες από την αστυνομία μετά από εξέγερση που συνέβη στο κέντρο. Αστυνομικές αρχές, η πυροσβεστική αλλά και ο νομάρχης Ροδόπης Άρης Γιαννακίδης βρέθηκαν εκεί με σκοπό να ηρεμήσουν τα πράγματα και ν’ αποκαταστήσουν την τάξη, πράγμα που επετεύχθη μετά τις διαβεβαιώσεις ότι η εκεί κράτησή τους δε θα ξεπερνά τον μήνα.

Ο κ. Γιαννακίδης περιέγραψε χθες τα συμβάντα που συνάντησε και τις αιτίες που φαίνεται να τα προκάλεσαν. «Πριν λίγες ώρες, οι εκεί εγκλεισμένοι «λαθρο»μετανάστες προσπάθησαν να επιταχύνουν την έξοδό τους από το κέντρο υποδοχής «λαθρο»μεταναστών της Βέννας. Άναψαν φωτιές, υπήρξε κινητικότητα κι επιχείρησαν να προκαλέσουν την προσοχή των αστυνομικών προσπαθώντας να επιταχύνουν την απομάκρυνσή τους από εκεί και την προώθησή τους στα αστικά κέντρα. Είχαν μια πληροφορία ότι σε κάποια κέντρα υποδοχής λαθρομεταναστών με τη συμπλήρωση 18 ημερών παραμονής κάποιοι προωθούνται. Προφανώς έχουν κάποια επικοινωνία με άτομα σε άλλα κέντρα υποδοχής και προσπαθούν να επιταχύνουν την απομάκρυνσή τους.
Μετά από αυτήν την πληροφορία που είχαν επεχείρησαν να προκαλέσουν θόρυβο και μικροένταση προκειμένου να επιτύχουν το σκοπό τους που είναι η προώθησή τους στα αστικά κέντρα. Ειδοποιήθηκε η αστυνομία, ήρθε ο στρατηγός, ήμουν κι εγώ παρών, άρχισε μια διαβούλευση με κάποιους αντιπροσώπους τους αλλά η κατάσταση πλέον ομαλοποιείται.
Τους ενημερώσαμε ότι όποιος συμπληρώνει ένα μήνα θ’ απομακρύνεται από το συγκεκριμένο κέντρο. Προσπαθούμε να βελτιώσουμε κατά το δυνατόν την ανθρώπινη διαβίωσή τους».
Ο κ. Γιαννακίδης σημείωσε ότι τους επισκέπτεται κάθε εβδομάδα. «Είναι ανθρώπινες φιγούρες. Οι οικονομικοί μετανάστες περνούν πολύ δύσκολες μέρες κι αναζητούν την ελπίδα προς την Ευρώπη.
Είναι γνωστό το μεγάλο πρόβλημα που σχετίζεται με τους «λαθρο»μετανάστες το οποίο θεωρώ ότι είναι πανευρωπαϊκό, κατά συνέπεια θα πρέπει να υπάρξει ένας ευρωπαϊκός σχεδιασμός».
Στο κέντρο υποδοχής «λαθρ層μεταναστών της Βέννας βρίσκονταν μέχρι χθες 124 άτομα (είναι όλοι άντρες.) και αναμενόταν χθες στις 4.00 το απόγευμα ν’ απομακρυνθούν 30 άτομα και σταδιακά και άλλοι για να βελτιωθούν οι συνθήκες της προσωρινής διαβίωσής τους. «Οι συνθήκες είναι σχετικά καλές γιατί έκαναν τσιμεντένια στρώματα, κατά συνέπεια είναι υποφερτά ανθρώπινες» είπε ο κ. Γιαννακίδης.

Ο νομάρχης δεν γνωρίζει εάν οι «λαθρο»μετανάστες έχουν κινητά τηλέφωνα και πληροφορούνται τι συμβαίνει σε άλλα κέντρα ή αν έχουν άλλες πηγές ενημέρωσης.
Σε γενικές γραμμές η κατάσταση είναι ήρεμη, όπως είπε ο νομάρχης, σημειώνοντας βέβαια ότι «πριν δυο χρόνια έγινε μια στάση και μια εξέγερση», μεταφέροντας όμως την εκτίμηση ότι «ότι όλα θα ομαλοποιηθούν».

Να σημειωθεί ότι η εξέγερση έγινε οκτώ μέρες μετά την επίσκεψη στη Θράκη του υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας Σπύρου Βούγια, ο οποίος υποσχέθηκε ότι θα γίνεται διάκριση μεταξύ των μεταναστών που κρατούνται στα κέντρα φύλαξης και έξι μέρες μετά την επίσκεψη του βουλευτή του ΛΑΟΣ Άδωνη Γεωργιάδη ο οποίος βρέθηκε στη Θράκη με σκοπό να ενισχύσει τη συγκέντρωση υπογραφών κατά του νομοσχεδίου του ΠΑΣΟΚ για τους μετανάστες.

3 Φεβρουαρίου 2010

Αναδημοσίευση από   http://www.paratiritis-news.gr

(περισσότερα…)

Read Full Post »

January 25th, 26th and 27th 2010: trial of the revolt that set the detention centre of Vincennes on fire. Action Week, January 16th to 24th 2010.

The revolt, which led to the fire that destroyed the largest prison for foreigners in France, is a concrete and historical response to the existence of detention centres and to the whole of the policy of control of the migratory flows.

On January 25th, 26th and 27th, ten persons will be tried for this revolt by the Tribunal de Grande Instance of Paris (a court which tries misdemeanours).
Our solidarity has to be at the height of the stake: the acquittal of the accused and beyond that, freedom of movement and installation.

The largest detention centre in France burnt on June 22nd 2008. From June 2008 to June 2009, some ten former detainees have been arrested and imprisoned – most of them for nearly one year – in preventive jail. They are charged with “damage”, “voluntary destruction of the buildings of the Vincennes administrative detention centre”, and/or “aggression in band against a police officer, without causing an incapacity of work for more than eight days”.

Movements of protest of the locked up sans-papiers have taken place ceaselessly during the six months before the fire. Hunger strikes, beginnings of fires, refusing to be counted, and individual or collective oppositions followed each other during this period. Outside, demonstrations and actions exposed the very existence of these centres and support the revolts.

On June 21st 2008, Salem Souli died in his room after he had asked in vain for medical care. The next day the detainees organized a march in his memory, which was violently repressed. A collective revolt followed and the detention centre was reduced to ashes.

A trial for the example

To prevent this type of revolt from spreading, the State must strike hard, it has to find culprits. Ten persons were arrested to serve as examples. We do not care whether they are “culprit” or “innocent”. By the punishment of these persons, the State wishes to make disappear revolts, denials of submission, and acts of resistance from the part of those who are, or will be in the future, between the walls of these centres. The Vincennes revolt is not isolated. Wherever are detention centres, revolts will spring up, fires will start, flights, hunger strikes, mutinies, and destructions will take place. It has been so in France (centres were burnt in Nantes, Bordeaux, and Toulouse), and in many European countries (Italy, Belgium, the Netherlands, Great Britain) or in countries to which border control is outsourced such as Turkey and Libya.

The fire at the Vincennes detention centre is not only a symbol: as an immediate consequence of the disappearance of its capacity for 280 people, rounding up and deportations greatly decreased in the Paris region during the following period. Concretely, arrests were avoided by the thousands. This act of the detainees has put out of order for a while the deportation machine.

Jails for foreigners: They lock up, deport, dissuade immigration

The detention centres are a step between the arrest and the deportation. They are used to lock up the passengers for the time necessary to gather what is needed for a deportation, namely a passport or a pass issued by a consulate, and a plane or ship reservation. The more a State wants to deport, the more it builds detention centres.

Their numbers increases ceaselessly everywhere. In Europe, the trend is to make locking up longer, which not only allows deporting more people, but also dissuades immigration.

These locking up places are actually punishment places. As such, they are more and more built on a model of prison: monitoring by video, small units, isolation cells… For example, the largest detention centre in France now being built in France at Le Mesnil-Amelot (with capacity for 240 persons) that will open in a few weeks is designed according to this model. In the Netherlands, where suicides and “unexplained” deaths are frequent in the centres, detention lasts 18 months and may start again immediately after freeing, in very small individual cells, sometimes in prison-boats, with scarce access to air.

The undocumentated foreigners: Both a highly adaptable manpower …

Detention centres are a part of the “migratory flows management” policy, which in turn is elaborated according the criteria of the “chosen immigration” which means according to the needs of manpower in the European countries. That bosses of the rich countries use migrant workers to increase their profits is nothing new. Be it within a legal framework, such as interim jobs or the former “OMI contract” (which allowed to fit the right of presence in the country to the seasonal working time), or in illegal work, the foreigners most often find jobs in the toughest sectors (the building industry, restaurants, cleaning, seasonal works…). These sectors ask for a flexible manpower, one which adapts to the immediate needs of production.

On top of the absence of rights due to their status, for instance in case of an accident, the permanent threat of arrest and deportation obviously enables the bosses to underpay them, indeed not to pay them at all (it is not infrequent). This equalizing at the lowest level of salaries and working conditions enables the bourgeoisie to enhance the exploitation of all. The repeated strikes of sans-papiers show how much the French bosses and the State need this manpower, but they also show that the sans-papiers can check them and get regularizations when they organize collectively.

… And an ideal scapegoat

The migratory policy, of which the detention centres are a gear, is also used to stigmatize the undocumented foreigners. The State makes of them the scapegoat for the hardships of the population of France. The spectacular use of deportations by the State takes its part in showing how great a “danger” the irregular immigration would be for France and Europe, and at the same time the efficiency of a State, which protects its citizens from this danger.

The State uses artefacts such as the above mentioned “threat of underground immigration”, “rascals in the suburbs”, “veiled women”, or such as the campaign for the national identity to wake up the worst chauvinist and racist feelings, and to try and create a consent for the power and the world it produces.

Borders everywere

The detention centres are indispensable for the implementation of a European policy to control the migratory flows, which, while it claims to abolish the borders within the Schengen space, reinforces them outside, notably with Frontex.

And so the control is outsourced at the outer doors of Europe, in agreement with countries such as Libya, Mauritania, Turkey or Ukraine, to which funds are given to lock up foreigners who are deemed unwanted, even before they make it to Europe.

At the same time, within the Schengen territory, borders are scattered, become movable, and thus are everywhere: every identity check can lead to a deportation. For the border is not only a line limiting he territory, it is above all a point of checking, of pressure and, of sorting out. So the street, the communication lines, the administrative buildings, the banks, the interim work offices already function as borders. The detention centres are pieces of the deadly borders of the Schengen Europe, as are all camps for migrants, They are places where one waits, locked up, sometimes without limit and without trial, where one dies for lack of care, where one kills oneself rather than be deported. Borders must be abolished!

For all these reasons, and because there is no “good” management of the migratory flows, because everybody must be able to decide where he wants to live, we are in solidarity with the accused of the revolt and the arson of the Vincennes detention centre!

ACQUIT ALL THE ACCUSED
FREEDOM OF MOVEMENT AND INSTALLATION
CLOSE THE DETENTION CENTRES
NO PAPERS AT ALL
ACTION WEEK JANUARY 16TH TO 24TH 2010

Collectif de solidarité avec les inculpés de Vincennes

H “Συλλογικότητα αλληλεγγύης στους διωκόμενους της Vincennes” καλεί σε Διεθνή Εβδομάδα Δράσης για Αλληλεγγύη στους διωκόμενους της Vincennes.

Η δίωξη αφορά στην εξέγερση που έγινε τον Ιούνιο του 2008 στο κέντρο κράτησης της Vincennes στη Γαλλία.

Η δίκη έχει οριστεί για τις 25, 26 και 27 Γενάρη.

Τον Ιούνιο του 2008 είχε ξεσπάσει μεγάλη εξέγερση που οδήγησε στο κάψιμο της μεγαλύτερης φυλακής της Γαλλίας. Η εξέγερση αυτή ήταν μια συμπαγής και ιστορικής απάντηση στην ύπαρξη των κέντρων κράτησης μεταναστών και την πολιτική ελέγχου των μεταναστευτικών ρευμάτων.
Στις 25, 26 και 27/1 θα δικαστούν 10 άτομα από δικαστήριο του Παρισιού.

Οι 10 κατηγορούμενοι φυλακίστηκαν για περίπου 1 χρόνο από ένα τον Ιούνιο του 2008 έως τον Ιούνιο του 2009. Κατηγορούνται για “φθορές”, “εθελοντική καταστροφή των κτιρίων του διοικητικού κέντρου κράτησης της Vincennes” και “ομαδική επιθετικότητα εναντίον αστυνομικού” και “παρακώλυση λειτουργίας”. Πριν την εξέγερση είχαν προηγηθεί 6 μήνες εντατικών κινητοποιήσεων από τους έγκλειστους χωρίς χαρτιά μετανάστες και πρόσφυγες. Απεργίες πείνας, εμπρησμοί, άρνηση καταμέτρησης και ατομικές ή συλλογικές αντιστάσεις. Από “έξω” γίνανε διαδηλώσεις, δράσεις που εξέθεταν τη λειτουργία αυτών των κέντρων και υποστήριζαν την εξέγερση.

Στις 21/6/2008, ο Salem Souli πέθανε στο δωμάτιό του αφού ζητούσε μάταια ιατρική περίθαλψη. Την επόμενη μέρα οι έγκλειστοι διοργάνωσαν πορεία στη μνήμη του, που κατεστάλη βίαια. Μια συλλογική εξέγερση ακολούθησε και το κέντρο κράτηση ισοπεδώθηκε από φωτιά (22/6/08).

ΜΙΑ ΔΙΚΗ ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΣΜΟ

Για να αποτρέψει αυτόν τον τύπο εξέγερσης να απλωθεί, το Κράτος πρέπει να χτυπήσει σκληρά, πρέπει να βρει ενόχους. Δέκα άτομα συνελήφθησαν για παραδειγματισμό. Δεν μας ενδιαφέρει αν είναι οι “δράστες” ή αν είναι “αθώοι”. Με την τιμωρία αυτών των ανθρώπων, το Κράτος επιθυμεί να εξαφανίσει τις εξεγέρσεις, την άρνηση υποταγής, τις πράξεις αντίστασης από τη μεριά αυτών που είναι, ή θα βρεθούν, ανάμεσα στους τοίχους τέτοιων στρατόπεδων.

Η εξέγερση της Vincennes δεν είναι απομονωμένη. Όπου και να βρίσκονται τέτοια στρατόπεδα, οι εξεγέρσεις θα απλώνονται, φωτιές θα μπαίνουν, αποδράσεις, απεργίες πείνας, ακρωτηριασμοί και καταστροφές θα συμβαίνουν. Έτσι έγινε στη Γαλλία (στρατόπεδα συγκέντρωσης κάηκαν σε Ναντ, Μπορντώ και Τουλούζη) και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες (Ιταλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Μεγάλη Βρετανία) και σε χώρες που επιχειρείται να δοθεί ως “εργολαβία” ο έλεγχος των συνόρων, όπως η Τουρκία και η Λιβύη.

Η φωτιά στη Vincennes δεν είναι μόνο ένα σύμβολο: σαν άμεση συνέπεια της καταστροφής του στρατόπεδου, που στέγαζε 280 άτομα, από τη φωτιά, μειώθηκαν σημαντικά οι συλλήψεις και απελάσεις στην περιοχή του Παρισιού την περίοδο που ακολούθησε. Οι συλλήψεις αποφεύχθηκαν για χιλιάδες άτομα.

Αυτή η πράξη των έγκλειστων έθεσε εκτός λειτουργίας για λίγο τη μηχανή της απέλασης.

ΦΥΛΑΚΕΣ ΓΙΑ ΞΕΝΟΥΣ: ΦΥΛΑΚΙΖΟΥΝ, ΑΠΕΛΑΥΝΟΥΝ, ΑΠΟΤΡΕΠΟΥΝ ΤΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

Τα κέντρα κράτησης είναι ένα στάδιο ανάμεσα στη σύλληψη και την απέλαση. Χρησιμοποιούνται για να φυλακίζουν τους “επιβάτες” για διάστημα που είναι απαραίτητο για να συνεχιστεί η απέλαση, δηλαδή όσο χρειάζεται για ένα διαβατήριο ή άδεια εισόδου που εκδίδεται από κάποιο προξενείο, και μια θέση σε ένα αεροπλάνο ή πλοίο.

Όσο το Κράτος θέλει να απελαύνει, τόσο θα χτίζει κέντρα κράτησης. Ο αριθμός αυξάνεται συνεχώς παντού. Στην Ευρώπη, η τάση είναι να επιμηκύνεται η κράτηση, που επιτρέπει την απέλαση περισσότερων ανθρώπων, αλλά αποτρέπει και τη μετανάστευση.

Αυτοί οι χώροι εγκλεισμοί είναι στην ουσία χώροι τιμωρίας. Και ως τέτοιοι, χτίζονται πάνω στο μοντέλο της φυλακής: επιτήρηση με κάμερες, μικρές μονάδες, κελιά απομόνωσης. Για παράδειγμα, το μεγαλύτερο κέντρο κράτησης στη Γαλλία χτίζεται τώρα στο Le Mesnil-Amelot (με χωρητικότητα 240 ατόμων), που θ’ ανοίξει σε λίγες εβδομάδες, έχει σχεδιαστεί σύμφωνα μ’ αυτό το μοντέλο. Στην Ολλανδία, όπου οι αυτοκτονίες και οι “ανεξήγητοι” θάνατοι είναι συχνοί σ’ αυτά τα κέντρα, η κράτηση διαρκεί 18 μήνες και μπορεί να επαναληφθεί αμέσως την απελευθέρωση, σε πολύ μικρά ατομικά κελιά, μερικές φορές και σε πλωτές φυλακές με μόλις και μετά βίας πρόσβαση σε αέρα.

ΞΕΝΟΙ ΧΩΡΙΣ ΧΑΡΤΙΑ: ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΙΜΟ ΕΜΨΥΧΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ

Τα κέντρα κράτησης είναι κομμάτι της πολιτικής  ”διαχείρισης μεταναστευτικών ρευμάτων”, που με τη σειρά της εκπονείται σύμφωνα με τα κριτήρια της “επιλεγμένης μετανάστευσης” δηλαδή σύμφωνα με τις ανάγκες του ανθρώπινου δυναμικού στις Ευρωπαϊκές χώρες. Τα αφεντικά των πλούσιων χωρών χρησιμοποιούν τους μετανάστες εργάτες για ν’ αυξήσουν τα κέρδη τους, δεν είναι κάτι καινούργιο. Μέσα σ’ ένα νόμιμο πλαίσιο, όπως προσωρινές δουλειές ή το πρώην “Συμβόλαιο ΟΜΙ” (που επέτρεπε την προσωρινή παραμονή σε μια χώρα για προσωρινή εποχιακή εργασία”, ή την παράνομη εργασία, οι ξένοι πιο συχνά βρίσκουν δουλειά στους σκληρότερους τομείς (κατασκευές, εστιατόρια, καθάρισμα, εποχιακές δουλειές). Αυτοί οι τομείς ζητάνε ευέλικτο έμψυχο δυναμικό, που προσαρμόζεται στις άμεσες ανάγκες της παραγωγής. Πέρα από την απουσία δικαιωμάτων λόγω του καθεστώτος τους, για παράδειγμα σε περίπτωση ατυχήματος, η μόνιμη απειλή της σύλληψης και απέλασης είναι φανερό ότι βοηθάει τον εργοδότη να πληρώνει λιγότερο, στην ουσία να μην τους πληρώνει και καθόλου [βλ. και αλβανοί στα χωράφια – σημείωση δική μας] (δεν είναι σπάνιο). Αυτή η ταυτοποίηση με το κατώτερο επίπεδο μισθών και συνθηκών εργασίας δίνει τη δυνατότητα στη μπουρζουαζία να εκσυγχρονίζει την εκμετάλλευση όλων. Οι επαναλαμβανόμενες απεργίες των “χωρίς χαρτιά” δείχνουν πόσο χρειάζεται το γαλλικό Κράτος και τα γαλλικά αφεντικά αυτό το έμψυχο δυναμικό, αλλά δείχνουν επίσης ότι οι “χωρίς χαρτιά” μπορούν να κατακτούν κάποια πράγματα όταν οργανώνονται συλλογικά.

… ΚΑΙ Ο ΙΔΑΝΙΚΟΣ ΑΠΟΔΙΟΠΟΜΠΑΙΟΣ ΤΡΑΓΟΣ

Η μεταναστευτική πολιτική, της οποίας μηχανισμός είναι τα κέντρα κράτησης, χρησιμοποιείται επίσης για να στιγματίζει τους ξένους χωρίς χαρτιά. Το Κράτος τους μετατρέπει σε αποδιοπομπαίο τράγο για τις κακουχίες της πλειοψηφίας του γαλλικού λαού. Η θεαματική χρήση των απελάσεων από το Κράτος συνίσταται στο να παρουσιάζει το πόσο “μεγάλος” είναι ο κίνδυνος της παράνομης μετανάστευσης για τη Γαλλία και την Ευρώπη, και την ίδια στιγμή δείχνει την αποτελεσματικότητα του Κράτους, που προστατεύει τους πολίτες του απ’ αυτό τον κίνδυνο.

Το Κράτος χρησιμοποιεί τεχνάσματα όπως αυτά που αναφέρθηκαν πιο πάνω, την “απειλή της παράνομης μετανάστευσης”, τους “χαμένους των προαστίων”, τις “γυναίκες με καλυμμένα πρόσωπα”, κ.ά. στα πλαίσια της καμπάνιας που κάνει για να ξυπνήσει την εθνική ταυτότητα και τα χειρότερα σοβινιστικά και ρατσιστικά ένστικτα, στην προσπάθειά του να δημιουργήσει συναίνεση για την εξουσία και τον κόσμο που παράγει.

ΣΥΝΟΡΑ ΠΑΝΤΟΥ

Τα κέντρα κράτησης είναι απαραίτητα για την εφαρμογή μιας Ευρωπαϊκής πολιτικής για τον έλεγχο των μεταναστευτικών ρευμάτων, που, ενώ ισχυρίζεται ότι καταργεί τα σύνορα μέσα στη ζώνη Σένγκεν, τα ισχυροποιεί απ’ έξω, ειδικά με τη Frontex.

Και έτσι ο έλεγχο μετατίθεται στις πύλες εισόδου της Ευρώπης, σε συμφωνία με χώρες όπως η Λιβύη, Μαυριτανία, Τουρκία ή Ουκρανία, στις οποίες δίνονται πόροι για να φυλακίζουν τους ξένους που χαρακτηρίζουν ανεπιθύμητους, ακόμα και πριν επιχειρήσουν να μπουν στην Ευρώπη.

Την ίδια στιγμή, μέσα στα όρια του Σένγκεν, τα σύνορα διασκορπίζονται, μετακινούνται, και έτσι είναι παντού: κάθε έλεγχος ταυτότητας μπορεί να οδηγήσει σε απέλαση. Επειδή τα σύνορα δεν είναι μόνο τα όρια μιας περιοχής, είναι πάνω απ’ όλα ένα σημείο ελέγχου, πίεσης, και ταξινόμησης. Έτσι οι δρόμοι, οι γραμμές τηλεπικοινωνιών, τα διοικητικά κτίρια, οι τράπεζες, οι προσωρινές δουλειές λειτουργούν ήδη σα σύνορα.

Τα κέντρα κράτησης είναι κομμάτι των φονικών συνόρων της Ευρώπης του Σένγκεν, όπως όλα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών. Είναι χώροι που κάποιος περιμένει, φυλακίζεται, μερικές φορές χωρίς όρια και χωρίς δίκη, πεθαίνει λόγω έλλειψης περίθαλψης, αυτοκτονεί για να μην απελαθεί. Τα σύνορα πρέπει να καταργηθούν!

Για όλους αυτούς τους λόγους, και επειδή δεν υπάρχει “καλή” διαχείριση των μεταναστευτικών ρευμάτων, επειδή όλοι πρέπει να μπορούν να αποφασίζουν που θέλουν να μείνουν, είμαστε αλληλέγγυοι/ες με τους διωκόμενους της εξέγερσης και του εμπρησμού του κέντρου κράτησης στη Vincennes.

ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΙΩΚΟΜΕΝΩΝ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΙΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΚΡΑΤΗΣΗΣ

ΚΑΘΟΛΟΥ ΧΑΡΤΙΑ!

ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΔΡΑΣΗΣ 16-24 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2010

Συλλογικότητα αλληλεγγύης στους διωκόμενους της Vincennes

(μετάφραση από www.anarchypress.gr)

Read Full Post »

Το Ροζάρνο στη Νότια Ιταλία, έχει από το βράδυ του Σαββάτου μετατραπεί σε μια ολοκληρωτικά λευκή πόλη μετά από την αιματηρή εθνοκάθαρση που αναβίωσε σκηνές από τον παλιό αμερικανικό Νότο. Περισσότεροι από 1000 εργάτες γης απομακρύνθηκαν.

Μετά από δύο μέρες και νύχτες βίας που ξεκίνησαν με τον πυροβολισμό δύο αφρικανών εργατών, ο αριθμός των τραυματιών ανήλθε στους 53, από τους οποίους 18 αστυνομικοί, 14 ντόπιοι κάτοικοι και 21 μετανάστες με τους 8 από αυτούς στο νοσοκομείο.

Μερικοί από τους εργάτες γης έχουν πυροβοληθεί. Άλλοι έχουν χτυπηθεί με σιδερένιους λοστούς ή μπαστούνια του μπέιζμπολ καθώς οι ντόπιοι πήραν εκδίκηση μετά από τα επεισόδια της Πέμπτης στα οποία περισσότεροι από 100 αφρικανοί προκάλεσαν φθορές στην πόλη για να διαμαρτυρηθούν για τους πυροβολισμούς.

Μεταξύ εκείνων που απομακρύνθηκαν συμπεριλαμβάνονται πολλές εκατοντάδες άνθρωποι που συμφώνησαν να μεταφερθούν σε «κρατικά κέντρα» αφού τους δόθηκαν διαβεβαιώσεις ότι δεν θα απελαθούν στο βαθμό που βρέθηκαν παράνομα στην Ιταλία. Παρ’ όλ’ αυτά ο υπουργός εσωτερικών δήλωσε την Κυριακή ότι  θα απελαθούν όλοι.

Ο Λουίτζι Μανκόνι, αντιπρόεδρος της προηγούμενης κεντροαριστερής κυβέρνησης ήλωσε ειρωνικά ότι το Ροζάρνο είναι τώρα «η μοναδική λευκή πόλη σε ολόκληρο τον κόσμο. Ούτε το απαρτχάϊντ στη Νότιο Αφρική δεν πέτυχε τέτοια αποτελέσματα». Και ρώτησε: «Ποιος θα μαζέψει τώρα τα πορτοκάλια;»

Read Full Post »


Συγκρούσεις ξέσπασαν τα ξημερώματα σήμερα, 8 Ιανουαρίου, στο Ροσάρνο στην Νότια Ιταλία (κοντά στην πόλη Μεσίνα) μεταξύ εξεγερμένων μεταναστών και αστυνομικών επιβοηθούμενων από ομάδες φασιστών.

Οι μετανάστες (κυρίως Αφρικανικοί) βγήκαν στους δρόμους με άγριες διαθέσεις όταν προηγουμένως (χτες) Αφρικανοί εργάτες γης που επέστρεφαν από τη δουλειά τους, δεχτήκαν πυροβολισμούς μέσα από ένα αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα δύο από αυτούς να τραυματιστούν. Χιλιάδες οργισμένοι μετανάστες συγκρούστηκαν με τις αστυνομικές δυνάμεις και τους φασίστες. Σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς πραγματοποιήθηκαν 15 συλλήψεις, ενώ 20 τουλάχιστον άτομα τραυματίστηκαν.

Συγκρουσιακή διαδήλωση πραγματοποιήθηκε και σήμερα το πρωί, με τους μετανάστες να αντιμετωπίζουν τις επιπλέον αστυνομικές δυνάμεις που η κυβέρνηση διέταξε να σταλούν στην περιοχή.

Εδώ και καιρό η μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης Μπερλουσκόνι έχει ξεπεράσει ακόμα και τις φασιστικές ονειρώξεις του «δικού μας» ΛΑΟΣ. Από το νόμο για τους πολιτοφύλακες (επίδοξους μελανοχίτωνες – κυνηγούς μεταναστών) μέχρι το νόμο που ουσιαστικά εντέλεται να βουλιάζονται τα καράβια που πλέουν γεμάτα μετανάστες στα ιταλικά χωρικά ύδατα, από τις εντός κοινοβουλίου φασιστικές κορώνες του υπουργού εσωτερικών Μαρόνι (να πετάξουμε τους μετανάστες στη θάλασσα) μέχρι την καταδίκη όσων «φιλοξενούν» μετανάστες (απαγορεύοντας ουσιαστικά ακόμα και την ενοικίαση σπιτιών), το ιταλικό κράτος ουσιαστικά όπλισε τα χέρια των θρασύδειλων φασιστών.

Από http://katalipsiesiea.blogspot.com

Riots broke out in southern Italy on Thursday night when immigrants burned cars and broke store windows to protest against an attack on African farm workers by a gang of local white youths, police said.

Television footage from the town of Rosarno, in the Calabria region, showed dozens of Africans smashing car windows with steel bars and stones and setting cars and rubbish bins on fire.

Police said at least one car was attacked while passengers were inside and several people were injured.

The immigrants, whose protest also blocked a road, clashed with police in riot gear and several were detained.

Some shouted «we are not animals» and carried signs reading «Italians here are racist».

The incidents took place after white youths in a car fired air rifles at a group of African immigrants returning from work on farms, injuring several of them.

Immigrants work in the area as day labourers picking fruit and vegetables. Some 1 500 live in squalid conditions in abandoned factories with no running water or electricity and human rights groups say they are exploited by organised crime.

Calabrian regional governor Agazio Loiero said while the action of the immigrants was totally unjustified, he acknowledged there had been «a strong provocation».

Italy has taken a hard line against illegal immigration and has moved to stem a tide of boatloads of immigrants who try to arrive on southern shores from Africa. Some boats have been turned back on the open seas.

– Reuters

Read Full Post »