Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Πέτρου Ράλλη’ Category

Για όλους και όλες που παρακολουθούν τις εξελίξεις και τις κινήσεις του ελληνικού κράτους σε σχέση με την πολιτική χορήγησης ασύλου, η διεύθυνση αλλοδαπών της Πέτρου Ράλλη έχει υπάρξει ένα σημείο αναφοράς, το οποίο έχει συμπυκνώσει την πολιτική αυτή σε όλο της το μεγαλείο. Εξευτελιστική γραφειοκρατία, απαξιωτική αντιμετώπιση, ατελείωτες ώρες αναμονής στις ουρές, ολοκληρωτική έλλειψη ορθολογικότητας, πλημμελής έως ανύπαρκτη ιατρική περίθαλψη, ξυλοδαρμοί, βασανιστήρια, δολοφονίες. (περισσότερα…)

Read Full Post »



Τη Πεμπτη 24/12 τα ξημερωματα, η αστυνομια εβαλε σε αεροπλανο με προορισμο την Αθηνα, τον Τουρκο πολιτικο προσφυγα Ridvan Celik (Rido) ,ο οποιος ζητα απο το 1991 πολιτικο ασυλο στην Ελλαδα.
Ο Rido ο οποιος ειναι ανυποτακτος απο τον Τουρκικο στρατο (αρνηθηκε να καταταγει για να μη πολεμησει τους Κουρδους ανταρτες) διεφυγε το 1991 στην Ελλαδα και απο τοτε ενω εχει κανει αιτηση δυο φορες για να του δωθει πολιτικο ασυλο μεχρι στιγμης δε του εχει δωθει.
Ο Rido συνελληφθει στις 6/12/2009 οταν τα ΜΑΤ επιτεθηκαν σε ομαδα 20 συντροφων που πηγαιναν στο σημειο συγκεκντρωσης της πορειας για τον ενα χρονο απο τη δολοφονια Αλεξανδρου Γρηγοροπουλου και την εξεγερση που ακολουθησε.
Κρατουνταν απο τις 6/12 μεχρι σημερα στην ΓΑΔ Ηρακλειου,ενω οσες κινησεις εγιναν για προσωρινη απελευθερωση του και εξεταση του αιτηματος του για πολιτικο ασυλο δεν καρποφορησαν με αποτελεσμα ο Rido να κινδυνευει με αμεση απελαση στο φασιστικο Τουρκικο κρατος.
Προφανως η εν κρυπτω μεταφορα του στην Αθηνα και η μερα που διαλεξε το ελληνικο κρατος να τον μεταφερει (24/12),δειχνει οτι θα τον απελασουν.

Ο Ριντο βρισκεται στο αλλοδαπων στη Πετρου Ραλλη.

Ακολουθει κειμενο αλληλεγγυης  που μοιραζεται στο Ηρακλειο:

ΚΑΝΕΝΑΣ ΟΜΗΡΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ

Ονομάζομαι Ridvan Celik. Το Σεπτέμβριο του 1991 κλήθηκα από τις τουρκικές αρχές να παρουσιαστώ στο στρατό, προκειμένου να υπηρετήσω τη στρατιωτική μου θητεία στην περιοχή του Ντιαρμπακίρ( Νοτιοανατολική Τουρκία – Βόρειο Κουρδιστάν), στην οποία την εποχή εκείνη μαίνονταν οι μάχες μεταξύ των Κούρδων ανταρτών και των τουρκικών δυνάμεων. Δεδομένου ότι δεν επιθυμούσα να εμπλακώ ως στρατιώτης στις μάχες αυτές, οι οποίες είχαν πάρει διαστάσεις εμφυλίου πολέμου, εγκατέλειψα τη χώρα μου τρεις μέρες αφότου έλαβα την πρόσκληση για την εκπλήρωση της στρατιωτικής μου θητείας.”

Απόσπασμα από την αίτηση του Ridvan Celik προς το ελληνικό Υπουργείο Δημόσιας Τάξης για χορήγηση πολιτικού ασύλου, Σεπτέμβριος 1991

Ο Ridvan Celik (Rido) ήρθε στην Ελλάδα ως πολίτικός πρόσφυγας το 1991,σε ηλικία 22 ετών..Επέλεξε να αυτοεξοριστεί όταν αναγκάστηκε απο το φασιστικό τουρκικό καθεστώς να καταταγεί και να πολεμήσει ενάντια στα ταξικά του αδέρφια ,τους Κούρδους αντάρτες του PKK. Το 2002 το τουρκικό κράτος τον διέγραψε απο πολίτη του, αφού για 11 χρόνια ήταν “ανυπότακτος”.Φθάνοντας στην Ελλάδα συνέχισε να αγωνίζεται και να συμμετέχει στα κινήματα.Η συνεχής άρνηση του ελληνικού κράτους, από το 1991, να του χορηγήσει πολιτικό άσυλο ανάγκασε τον Rido να ζει σε ημιπαράνομο καθεστώς, μετατρέποντάς τον παράλληλα σε πεδίο εκμετάλλευσης του κάθε εργοδότη.

Η πολιτική που έχει ακολουθήσει το ελληνικό κράτος τα τελευταία χρόνια για τους μετανάστες, στερεί απο τον Rido όλα τα αυτονόητα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, καθιστώντας τον νομικά ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ. Αδυνατεί να φύγει νόμιμα απο την χώρα, καθώς δε δικαιούται ούτε ταυτότητα ούτε διαβατήριο, με αποτέλεσμα να τον κρατάει όμηρο και να τον οδηγεί συνεχώς στην παρανομία. Η σύλληψη του μπορεί να επιφέρει την απέλασή του στην Τουρκία, όπου το ελάχιστο που θα του επιβληθεί είναι η φυλάκιση και ο εξαναγκασμός του να σκοτώσει ή να σκοτωθεί, συμμετέχοντας στον πόλεμο ενάντια στο δίκαιο κουρδικό αγώνα.

Καλούμε τους φορείς ,τους φοιτητικούς συλλόγους,τους μαθητές, τις πολιτικές οργανώσεις, τους μετανάστες και κάθε κομμάτι αυτής της κοινωνίας, το οποίο ενδιαφέρεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, να διαθέσει κάθε δυνατό πολιτικό μέσο για να χορηγηθεί πολιτικό άσυλο στον Rido.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ RIDVAN CELIK (RIDO)

αλληλεγγυοι/ες

Read Full Post »

petrouralli

iran

Read Full Post »

Περιμένοντας εδώ στην Πέτρου Ράλλη για να κάνουν αίτηση ασύλου, όπως κι εσείς τώρα, τρεις άνθρωποι σκοτώθηκαν από την αστυνομία. Ο Μοχάμεντ 24 χρονών από το Πακιστάν τον Οκτώβρη και ο Χουσεΐν 26 χρονών από το Μπαγκλαντές και ο Μαζίρ 24 χρονών από το Πακιστάν τον Δεκέμβρη.  Η αστυνομία ισχυρίζεται ότι ήταν τυχαία περιστατικά αλλά εσείς που ζείτε εδώ την κατάσταση κάθε Παρασκευή ξέρετε την αλήθεια. Η αστυνομία χτυπάει τους ανθρώπους που περιμένουν στην ουρά τη νύχτα για να τους βάλει στην σειρά ή τα χαράματα για να τους διαλύσει αφού μόνο λίγοι είναι εκείνοι που καταφέρνουν να κάνουν την αίτηση για το άσυλο. Δεν είναι λίγες οι φορές που άνθρωποι τραυματίζονται από τα κλομπ της αστυνομίας ή ποδοπατιούνται πάνω στο κυνηγητό. Η κατάσταση αυτή όμως δεν είναι τυχαία.

Στην Ελλάδα μόνο ένας στους χίλιους πρόσφυγες παίρνει χαρτιά. Με αυτή την κατάσταση που ζείτε κάθε Παρασκευή το ελληνικό κράτος θέλει να σας δείξει ότι είστε ανεπιθύμητοι. Ότι είστε ένα βάρος  που θέλει να το διώξει από πάνω του. Από τη μια μεριά θέλει να σας κάνει τη ζωή δύσκολη για να φύγετε όσο πιο γρήγορα γίνεται και από την άλλη κρατώντας σας χωρίς χαρτιά επιτρέπει εν τω μεταξύ στα ντόπια αφεντικά να σας εκμεταλλευτούν ανενόχλητοι όσο θέλουν.

Αυτή όμως η κατάσταση δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα. Στην Ιταλία, στην Ισπανία, στην Γαλλία προσπαθούν να φτάσουν χιλιάδες άνθρωποι για να βρουν μια καλύτερη τύχη. Στο δρόμο πολλοί πεθαίνουν. Επίσης πολλοί άλλοι συλλαμβάνονται και κλείνονται σε φυλακές, φυλακές που οι ευρωπαίοι τις ονομάζουν «χώρους υποδοχής μεταναστών», μέχρι να απελαθούν. Τα ευρωπαϊκά κράτη που συμμετέχουν στον πόλεμο ενάντια στις χώρες σας, αυτοί που σας  βομβαρδίζουν, λεηλατούν τη γη σας και σας αναγκάζουν να ξεριζωθείτε, προσπαθούν με κάθε τρόπο να σας εμποδίσουν να περάσετε μέσα από τα σύνορά τους.

Ακόμη όμως και να περάσετε τα σύνορα, ακόμη και να πάρετε χαρτιά, αυτό δεν σημαίνει ότι ξεπεράστηκε ο ρατσισμός. Υπάρχουν πολλά προβλήματα που η λύση τους μπορεί και να ξεκινήσει ακόμη και από εδώ. Όταν δολοφονήθηκε ο Μοχάμεντ βρεθήκαμε εδώ στην Πέτρου Ράλλη μαζί , άνθρωποι από διαφορετικές χώρες, κλείνοντας το δρόμο και κυκλώνοντας το κτίριο του Αλλοδαπών για πολλές ώρες δείχνοντας την οργή μας για την δολοφονία αλλά και απαιτώντας να παίρνουν όλοι οι πρόσφυγες χαρτιά. Μετά για αρκετές εβδομάδες, δίναμε ραντεβού στην ουρά της Σαλαμινίας και κλείναμε για ώρες την Πέτρου Ράλλη.  Ενώ το ελληνικό κράτος προσπαθούσε να κρύψει την ουρά σε έναν παράδρομο πίσω από την κεντρική υπηρεσία, να κρύψει την άσχημη κατάσταση που ζείτε κι εσείς τώρα, προσπαθούσαμε κι εμείς όλοι μαζί να ερχόμαστε στον κεντρικό δρόμο, να τον κλείνουμε και να κάνουμε πορείες ώστε να μας βλέπει όλος ο κόσμος. Με αυτόν τον τρόπο η αστυνομία δεν μπορούσε να χτυπάει τους μετανάστες στα σκοτεινά και επιπλέον πιεζόταν να δώσει περισσότερα χαρτιά.  Αυτός είναι ο λόγος που η αστυνομία μετέφερε την ουρά σε αυτή τη μεριά της Σαλαμινίας , έναν δρόμο που δεν μπορεί να συναντηθεί με την Πέτρου Ράλλη, έναν δρόμο που είναι σα σκοτεινή φυλακή μακριά από τα βλέμματα του κόσμου, έναν δρόμο που κάθε Παρασκευή μετά τις 6 αποκλείεται και απαγορεύεται η κυκλοφορία.

Είμαστε άνθρωποι από διάφορες χώρες, έλληνες, πρόσφυγες και μετανάστες ακόμη και χωρίς χαρτιά. Ο λόγος που ερχόμαστε εδώ είναι για να προσπαθήσουμε να πιέσουμε όλοι μαζί το ελληνικό κράτος να διαλύσει αυτή την άσχημη κατάσταση, να μην ξανασηκώσει τα κλομπ του ενάντια σε μετανάστες, να δώσει σε όλους τους μετανάστες χαρτιά, να κάνουμε αυτή την υπόθεση γνωστή σε όλους, να μεταφέρουμε σε όλη την ελληνική κοινωνία ένα μήνυμα αλληλεγγύης ενάντια στον ρατσισμό, να αγωνιστούμε ενάντια στα σύνορα και τα κράτη που χωρίζουν τους ανθρώπους.

Τον τρόπο θα τον βρούμε μαζί. Η κατάσταση πρέπει να αλλάξει κι αυτό το χρωστάμε, πέρα από τους εαυτούς μας, στον Μοχάμεντ, τον Χουσεΐν και τον Μαζίρ που σκοτώθηκαν άδικα χωρίς να λογοδοτήσει κανείς σε κανέναν.

Π. Ράλλη 13/4/2009

Πρωτοβουλία προσφύγων, μεταναστών/τριών και αλληλέγγυων

Text at the “back-end” of Salaminias street

While they were waiting here in Petrou Ralli boulevard for the asylum application, like you do right now, three people got killed by the police. Mohamed -aged 24- from Pakistan in October, Mazir -aged 24- from Pakistan in December and Hussein –aged 26- from Bangladesh in January. The police claim that these were accidental incidences but all of you who experience here this situation every Friday know the truth. The police beat the people who wait in the line during the night to put them in order or during the dawn in order to break them up since only few of them will manage to make the asylum application. Many times people get injured from the police night-sticks or get trampled during the chase. This situation is not accidental though.

In Greece only one in a thousand refugees gets papers. With this situation that you experience every Friday, the greek state wants to show you that you are unwanted. That you are a burden that has to be thrown away. On one hand they make your life difficult so that you will leave the country as soon as possible and meanwhile on the other hand by keeping you without papers they allow native bosses to exploit you as much as they want, undisturbed.

But this situation does not exist exclusively in Greece. Thousands of people are trying to reach Italy, Spain and France in order to find a better fortune. On their way there, many of them die. Many others get arrested and are sent to prisons, prisons which the Europeans name as “reception sites for immigrants”, until they get deported. The European states that participate in the war against your countries, those who bomb you, ravage your land and force you to uproot, are trying by all means to stop you from passing through their borders.

However, even if you manage to pass the borders, even if you receive the papers, this doesn’t mean that racism is overcome. There are many problems the solution of which might start even from here. When Mohamed got murdered many people from different countries joined together here in Petrou Ralli boulevard, barring the road and circling the building of Foreign Nationals/Immigrants for many hours, showing our anger for the murder and demanding that all refugees will get their papers. Afterwards, for several weeks, we were meeting each other at the back-end of Salaminias street and we were excluding Petrou Ralli boulevard for hours. While the greek state was trying to hide the line in an alley behind the central department, to hide the same bad situation that you are living right now, we were also trying to go the main road all together, to exclude it and demonstrate so that all the people can see us. In this way the police could not beat the immigrants in the dark and moreover they were pushed to give more papers. This is the reason why the police transferred the line on this side of Salaminias street, on a road that cannot meet with Petrou Ralli boulevard, a road that is like a dark prison far away from society’s eyes, a road which is barred and forbidden every Friday after 6 o’clock.

We are people from various countries, greeks, refugees and immigrants even with no papers. The reason why we are here is to try all together and push the greek state to end this bad situation, to stop raising the police night-sticks against immigrants, to give papers to all immigrants, to make this case known to everyone, to spread all over the greek society a message of solidarity against racism, to fight against borders and states that divide people.

Together, we will find the way. This situation must change and apart from ourselves we owe this to Mohamed, Hussein and Mazir who got killed to no purpose with no one accounting to no one.

Petrou Ralli boulevard 04/13/2009

Initiative of refugees, immigrants and solidarios

Read Full Post »

Με την Πρωτοβουλία να επιδιώκει επίμονα το χτίσιμο μιας κοινωνικής και πολιτικής σχέσης έμπρακτης αλληλεγγύης σε ένα ακόμη θερμό σημείο, σε ένα σημείο που πραγματώνεται η άθλια και δολοφονική κρατική μεταναστευτική πολιτική.

Read Full Post »

photo-pakistanos-pr1

Διαβάσαμε:

«Έχασε τη μάχη με τη ζωή ο 24χρονος Μαζίρ, ο οποίος, την 6η Δεκεμβρίου, είχε βρεθεί αναίσθητος στο χαντάκι του Βοτανικού και παρέμενε σε κωματώδη κατάσταση στην εντατική. Στο σημείο, μόλις 600 μέτρα από τη Διεύθυνση Αλλοδαπών της Πέτρου Ράλλη, έχουν βρει βίαιο θάνατο άλλοι δύο αλλοδαποί τους περασμένους τρεις μήνες. Το tvxs μίλησε στην Αφροδίτη Αλ Σάλεχ, αρθρογράφο και ειδική στα θέματα μετανάστευσης.

Τρεις μετανάστες νεκροί κάτω από πανομοιότυπες συνθήκες: ξημερώματα του Σαββάτου, πεσμένοι στο χαντάκι που βρίσκεται στο Βοτανικό, 600 μέτρα από τη Διεύθυνση Αλλοδαπών στην Πέτρου Ράλλη. Στις 24 Οκτωβρίου, κατά τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου, βρέθηκε νεκρός μέσα στο χαντάκι ο Πακιστανός Μοχάμεντ Ασράφ. Στο ίδιο σημείο, στις 6 Δεκεμβρίου, βρέθηκε αναίσθητος ο 24χρονος Μαζίρ, ο οποίος παρέμεινε σε κωματώδη κατάσταση στην εντατική για τρεις μήνες και ξεψύχησε εχθές. Στις 3 Ιανουαρίου ανακαλύφθηκε το πτώμα του Τζχαντζιρ Ηοσίν, από το Μπαγκλαντές, που έχασε τη ζωή του υπό τις ίδιες ακριβώς συνθήκες, ξημερώματα Σαββάτου. Ο τόπος, η μέρα, οι συνθήκες κοινές… μα οι αρχές σιωπούν.»

Ξαφνικά το χαντάκι απέκτησε χέρια και πόδια, κάτι σαν άνθρωπος ένα πράγμα, γέμισε μώλωπες και θανατηφόρα τραύματα τον Μαζίρ στο πρόσωπο όπως φαίνεται και στην φωτογραφία που τραβήχτηκε σχεδόν αμέσως μετά την «πτώση»…

Το θέμα δεν είναι ότι οι αρχές σιωπούν αλλά ότι εμείς δεν μιλάμε, δεν φωνάζουμε, δεν εξοργιζόμαστε

Το θέμα είναι ότι ανεχόμαστε, αναβάλλουμε, ξεχνάμε, προσπερνάμε, συμβιβαζόμαστε, συμβιβαζόμαστε, συμβιβαζόμαστε…

Read Full Post »

Και πάλι χθες, όπως και την προηγούμενη Παρασκευή, λίγο πριν απαγορευτεί η κυκλοφορία στην οδό Σαλαμινίας, βρεθήκαμε στην ουρά αναμονής μεταναστών για την κατάθεση αίτησης παροχής ασύλου. Μοιράσαμε εκατοντάδες κείμενα σε διάφορες γλώσσες και μιλήσαμε με τους μετανάστες για τις άθλιες συνθήκες της όλης διαδικασίας. Η απόκτηση επαφής, η εξοικείωση και η ουσιαστική επικοινωνία με τους ανθρώπους αυτούς μπορεί να είναι  δύσκολη αλλά είναι πολύ απλή και αποτελεί μια έμπρακτη βάση για την αλληλεγγύη και την κοινή δράση.

Η αστυνομία ζήτησε τα στοιχεία μας προκειμένου να μας «επιτρέψει» να έρθουμε σε επαφή με τους μετανάστες αλλά δεν χρειάστηκε πολύ για να καταλάβουν ότι εμείς θα μοιράσουμε τα κείμενα και θα συζητήσουμε με τους μετανάστες χωρίς την άδειά της. Ο υποκεφαλής φώναξε τον επικεφαλής, διαπραγματεύτηκαν μεταξύ τους και μας επέτρεψαν να κάνουμε κάτι που εμείς ήδη είχαμε ξεκινήσει να το κάνουμε.

Θα συνεχίσουμε με επιμονή την παρουσία μας στην Π. Ράλλη μια και όλη αυτή η «σχέση» με το Αλλοδαπών πρόκειται να κρατήσει για χρόνια…

Το κείμενο που μοιράσαμε:

https://filoxenoi.wordpress.com/2009/02/25/%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CE%AD%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%85-%CF%81%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%B7/

https://filoxenoi.wordpress.com/2009/03/01/%D9%BE%D9%89%D8%A7-%D9%89%D9%8C%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%8C%D9%8B-%D8%B1%D9%8C-%DA%86-%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D8%B9-%D8%AA%D8%B1-%D8%A8%D8%B3%D8%AA-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%DA%A9/

https://filoxenoi.wordpress.com/2009/03/02/122/

https://filoxenoi.wordpress.com/2009/03/07/asyle-pour-tous-%E2%80%93-fermeture-du-camp-de-concentration-de-petrou-ralli-et-de-tous-les-camps-de-concentration-d%E2%80%99immigrants/

Read Full Post »

Older Posts »